Działo się to Roku Pańskiego 1066 za czasów panowania Króla Bolesława Śmiałego, zwanego Szczodrym. Król był fundatorem bardzo wielu kościołów na ówczesnych ziemiach polskich.
Na Wzgórzu Św. Piotra w Pilicy, terenie przynależącym wtedy do Archidiecezji Krakowskiej, w 1066 roku, erygowana została pierwsza parafia, która dała początek wielu okolicznym osadom, /liczącym wtedy po kilkanaście chat kmiecich / z których powstawały obecnie istniejące wioski i miasto Pilica.
Z dokumentów Ksiąg Wizytacyjnych Parafii z tego okresu, o których wspomina historyk Jan Długosz w Liber Beneficiorum, już wtedy w 1066 roku ogłoszoną była, nowa parafia na Wzgórzu, następne pokolenia nazwały Wzgórzem Św. Piotra.
Pierwotny kościół na Wzgórzu zapewne drewniany, w stylu grodów piastowskich, gromadził w niewielkiej odległości, kilkadziesiąt chat kmiecich, w których na owe czasy mogło mieszkać wraz z dobytkiem ok.150 osób w zwartej zamkniętej zabudowie drewnianej, grodu obronnego. Z tamtych wieków nie zachowały się już dawne zabytki i inne historyczne widoczne dla nas ślady 950 lat istnienia tej wspólnoty, z początków naszej państwowości.
Drugim kościołem na Wzgórzu Św. Piotra był drewniany kościół, zbudowany w latach 1370, ufundowany przez kolejnych właścicieli Ottona i Jadwigę z Pilczy/Pilicy/ herbu Topór – rodu Toporczyków.
Sam Otton z Pilczy pełnił wiele zaszczytnych i ważnych funkcji na dworze Króla Kazimierza Wielkiego, wchodząc w skład Rady Królewskiej, był Starostą Ruskim, Wojewodą Sandomierskim, Starostą Generalnym Wielkopolskim. Ród ten odznaczał się wielkimi wpływami i posiadał znaczącą pozycję ekonomiczną i polityczną wśród rodów szlacheckich ówczesnej Polski. Dlatego Pilica wyniesiona została w XIV w. przez Króla Władysława Jagiełę do rangi Hrabstwa.
Warto wspomnieć, że żona Ottona, Jadwiga była matką chrzestną, Króla Władysława Jagiełly, w dniu 15 lutego 1386 r. i pełniła te obowiązki w Katedrze na Wawelu.
Wzgórze Św. Piotra w Pilicy od 1066 r. do 1410 r. przez 344 lata było kolebką wiary, tradycji, kultury dla ludzi żyjących w tej Parafii, do czasów wybudowania Kolegiaty w 1410 r. i przeniesienia siedziby Parafii, do nowej Pilicy ufundowanej na prawie magdeburskim przez Ottona i Jadwigę z Pilczy. Wzgórze Św. Piotra jest dziedzictwem narodowym minionych pokoleń, fundamentem i filarem Kościoła w Polsce, od 950 lat swego istnienia.
Piękny drewniany, zabytkowy kościół na Wzgórzu św. Piotra, został spalony w ostatnich miesiącach II wojny światowej, przez uciekające wojska niemieckie, dnia 17 stycznia 1945 r.
Wielki Jubileusz 950 lat powstania Parafii Pilica na Wzgórzu Św. Piotra, obchodzić będziemy w Uroczystość Św. Apostołów Piotra i Pawła, dnia 29.czerwca.2016 r.
Centralne uroczystości na Wzgórzu o godz. 17.oo rozpoczną się Mszą św. pod przewodnictwem Ks. Biskupa Ordynariusza Diecezji Sosnowieckiej Grzegorza Kaszaka,
Z udziałem Kanoników Kapituły Kolegiaty Olkusko – Pilickiej, Przedstawicielami Sejmu
i Senatu, Władz i Urzędów Samorządowych Województwa Śląskiego i innych zaproszonych Gości.
Opracował Ks. Proboszcz Jarosław Szlenzak
Zdjęcia udostepnione przez Pana Aleksandra Kota:
Kościół św. Piotra i Pawła w latach międzywojennych
Wnętrze kościoła – ołtarz
Wnętrze kościoła- balustrada chóru
Lata dwudzieste XX wieku. Widok kościoła od strony wschodniej.
Po prawej widoczny gontowy dach zachrystii.
Ta sama zakrystia współcześnie. Jedyny ocalały z pożaru fragment kościółka
nakryty po wojnie dachem o zmienionej konstrukcji i pokryciu.
Wnętrze dawnej zakrystii
Więźba dzwonnicy
Podoba Ci się ten wpis?