I Festyn Rodzinny"Kocikowa -moja mała ojczyzna"

3 września w Kocikowej odbył się I festyn rodzinny, w którego zorganizowanie zaangażowała się cała wioska. Mężczyźni zadbali o przygotowanie i estetykę terenu, a panie zajęły się sferą kulinarną. O godzinie 15.OO rozpoczęła się cześć rekreacyjno – sportowa, którą zainaugurował mecz piłki nożnej: rodzice kontra dzieci, zakończony zwycięstwem milusińskich. Następna konkurencja wymagała od zawodników ogromnej sprawności fizycznej i sprytu potrzebnych do pokonania toru przeszkód. W tych zmaganiach równolegle występowali dorośli i dzieci. Kulminację zawodów sportowych stanowiło przeciąganie liny – rezultat tej konkurencji nie został rozstrzygnięty, ale nie dlatego, że zabrakło sił czy zaangażowania uczestników, ale w trakcie zmagań pękła lina i to ona zwyciężyła, powalając na ziemię zawodników obu drużyn.

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji i przeczytania dalszej relacji z festynu!!!

Po zakończeniu zmagań sportowych każdy miał okazję skosztować wyrobów własnych naszych gospodyń: wspaniałe i przepyszne wypieki, przetwory oraz naszą regionalną potrawę jaką są ,,prażonki”, przygotowane wspólnie przez mieszkańców. Po ,,uczcie dla ciała” nastąpiła ,,uczta dla ducha”, czyli wspólne śpiewanie piosenek przy ognisku, przy dźwiękach akordeonu. Dzięki starszemu pokoleniu młodzież miała okazję usłyszeć utwory, które odchodzą już w zapomnienie. Wspólnym śpiewom nie było końca.

Nie obyło się bez niespodzianki – nasz festyn odwiedziła para nowożeńców, który w tym ważnym dla siebie dniu znaleźli czas, aby zaszczycić nas swoją obecnością. Wszyscy obecni odśpiewali gromkie sto lat dla Pary Młodej.

W dniu festynu nie tylko dopisała pogoda – ale przede wszystkim mieszkańcy Kocikowej oraz licznie przybyli goście.

Bardzo serdecznie dziękujemy za obecność i udział w naszym festynie: Władzom Gminy, Wicewojewodzie Śląskiemu, Księdzu Proboszczowi, Księdzu Wikariuszowi, wszystkim Mieszkańcom Kocikowej i przybyłym Gościom. Bez waszego zaangażowania – nie byłoby tego festynu, bo „wszystkie rzeczy mają swój czas” (Pismo Św.).